Na de “Blizzard”

Dat mag je wel zeggen. Het was me een ware sneeuwstorm. Bij ons nog net niet, maar rond het IJsselmeer was het gisteren windkracht acht en dan mag het officieel een sneeuwstorm heten. Op dit moment is het weer behoorlijk aan het sneeuwen, nog steeds met een harde wind. De sloot is door de wind nog niet helemaal dichtgevroren. De schaatsen mogen nog even in het vet blijven.

Enige sfeerplaatjes:

 

Bijna klaar voor de winter

De aardappels zijn de grond uit. Best een redelijke opbrengst. Alleen het bewaren is nog een dingetje. Ik heb er op zolder liggen. Die beginnen al uit te lopen. Dan heb ik er in een aardewerken pot in de schuur. Die zien er beter uit. En ik heb de wat minder goede, met plekjes e.d., in een andere aardewerken pot buiten de schuur. Voor de laatste twee geldt natuurlijk dat het niet moet gaan vriezen. We zullen zien wat de beste methode is. Uiteindelijk wil ik hiervoor een gat graven in de tuin en ruimte creëren, die koel is in de zomer en waar het niet gaat vriezen in de winter. Daar heb ik wel wat ideetjes voor.

De twee soorten pompoenen (butternut en hokkaido) zijn ook geoogst. Prima opbrengst, volgend jaar wat minder planten. Een rijtje wortels staat nog, maar moet er ook eigenlijk uit. En de uien waren er al uit en hangen te drogen in de schuur.

Om de grond te bemesten en om de structuur van de grond te verbeteren hebben we als groenbemester gekozen voor winterrogge. Drie stukken op mijn gedeelte van de moestuin heb ik de afgelopen drie weken gefreesd en daarna ingezaaid met de winterrogge. Vier kilo in totaal, met het stuk van Liesbeth er bij.

Winterrogge, drie veldjes. Van voor naar achter: drie weken geleden, twee weken geleden en afgelopen week ingezaaid.
Kruiden en (winter)groenten.
Prei (niet goed te zien, nog erg klein), knoflook en op de voorgrond nog net te zien, rabarber.
Winterrogge, opgekomen op het eerste veldje.
Derde stukje grond. Hier hebben de aardappels gestaan. Afgelopen maandag ingezaaid met winterrogge.

Dan krijgen we de 16e november nog de najaarsschouw door het Waterschap Zuiderzeeland van de sloot. We moeten er voor zorgen dat de watergangen (bij ons de sloot) goed kunnen blijven doorstromen. Maaien dus en baggeren. Eind oktober heb ik het riet al gemaaid en gebaggerd. Dat was voor ons deel van de sloot. Ben ik toch wel een aantal uurtjes mee zoet. De andere helft is van Staatsbosbeheer. Die kwamen vorige week eerst maaien en daarna baggeren met behoorlijk grote machines. Ons stukje sloot van een dikke zesendertig meter in vijf minuten gemaaid en gebaggerd. Verschil moet er wezen!

Gemaaid en gebaggerd.

Nu heeft deze ook weer even de ruimte om een kikkertje te vangen:

En deze vliegt ook af en toe over.

Straks moeten alle fruitbomen nog gesnoeid. Dat is verder niet zo heel veel werk meer. En dan is het een beetje ‘winter time’.

De blaadjes zijn gevallen. Binnenkort moet er gesnoeid worden.

Keuken eindelijk af

De keuken achterwand moest er nog in. Begin september zijn we daarvoor bij Tegelhandel Meester Smeets in Amsterdam geweest. Daar hebben we een mooi gebroken wit tegeltje uitgezocht. ADEX Rivièra Liso Lido White 15×10, glanzend. Moest wel nog worden besteld in Valencia, Spanje. Eind september opgehaald in Amsterdam. Voor het zetten van de tegels hadden we weer hetzelfde bedrijf op het oog dat voor ons de vloer heeft gelegd. Die hadden het dus heel erg druk en het zou na de herfstvakantie worden. Nou ben ik alweer drie maanden met pensioen en de herfstvakantie zegt mij dus niet zoveel. Vorige week donderdag was het dan zover. Op een onchristelijk uur, kwart over zeven ’s ochtends, stond de tegelzetter al voor de deur. Ik ben het niet meer gewend, zo vroeg (half zeven) op te staan. Nadat hij van alles had uitgepakt en opgesteld zei hij ‘zullen we een bakkie’. Na dat er in gewerkt hebbende volgde het zetwerk. Op het oog, de ware vakman! Na het plakken van de tegels, ‘zullen we nog een bakkie’. Weer koffie gezet. Daarna het voegen, troep opruimen, alles inpakken en om kwart voor tien op naar de volgende klus.

Klusje van niks dus. Maar ik zou het niet zelf moeten doen. Het zou er op neer komen dat ik een dag aan het plakken zou zijn. En de volgende dag voegen. Het resultaat zou niet zo mooi en gelijkmatig zijn geweest als dat van de vakman. Misschien zou er wel een tegeltje vanaf zijn gevallen of erger nog.

Dan moest er nog gekit worden. Daar had de tegelzetter wel weer een ander voor. Afgelopen woensdagmiddag hadden we daar voor afgesproken. Ook een vakman. Vijfentwintig minuten had hij (ja, weer een ‘hij’) nodig voor een strak resultaat, zie onder.

Michelle

Vandaag de eerste oogst van mijn late aardappels. Eind april zijn ze de grond in gegaan. Na 135 dagen dus. Michelle heten ze. Volgens de zaadhandel:  een kruising tussen Agria en SM 92-26-08. Voor wat het waard is. Dikke Michelle zou je haast zeggen, de zwaarste, bijna 500 gram. Totaal 2070 gram aardappels van de eerste plant.

Michelle, oogst van één plant.

Vanavond eten we aardappelen dus, gebakken, dat wel. Met sperzieboontjes uit eigen tuin. En vis. Die hebben we niet uit eigen tuin.

  • Aardappels in blokjes, vier minuutjes voorgekookt en dan gebakken.
  • Sperzieboontjes, tien minuten gekookt. Met wat roomboter en nootmuskaat.
  • Vis uit de oven: kabeljauw filets, goed afdrogen, besprenkelen met citroen. Peper en zout. In een ovenschaal. Daarover creme fraiche of andere verse kaas uitstrijken. Plakjes tomaat erop met takjes verse tijm. Als laatste geraspte kaas erover. Vijfentwintig minuten in de oven, onder- en bovenwarmte, 220 graden Celsius.

Heerlijk!

Verder doen de pompoenen, uien en wortelen het ook prima.

Flespompoen, Waltham Butternut.
Meer flespompoenen.
Hokkaido pompoenen, ook wel Uchiki Kuri of Japanse pompoenen genoemd.
Links mijn pompoenveldje, daarnaast om en om uien en wortelen.

 

De nieuwe tijd

Er is voor mij nu een tijdperk afgesloten. Ik kan me nu helemaal wijden aan klussen bij en aan het huis en de stadslandbouw. En dat laatste is nodig ook, de natuur wacht niet. Het (on)kruid schiet omhoog, het gras moet gemaaid, aardappels, courgettes, pompoenen, augurken, bonen, het groeit maar door.

Wat klussen betreft moet de elektriciteit voor buiten en de schuur nog worden aangesloten. De keuken is ook nog niet helemaal af. We hebben nog tegeltjes nodig op de keuken achterwand.

Afgelopen zondag, 16 augustus, noodweer gehad. Een windhoos heeft in Oosterwold huis gehouden. Wij zaten daar gelukkig een beetje aan de rand. Aan de Vogelweg knapten eiken als luciferhoutjes. Ook aan het Houtsnippad bij ons achter zijn er twee afgeknakt. Een tinyhouse in aanbouw van de buren verderop werd door de wind gegrepen en midden op de straat neergekwakt.

Foto: Gerard Jan Hellinga.

Bij ons gelukkig niet al te veel schade. Het huis en de schuur hebben het goed doorstaan. Alleen in de tuin wat schade. De zonnebloemen hebben het moeten bekopen. De compostbak werd weggeblazen. Dit was vóór het noodweer, de hoogste zonnebloem was 2.90 m.

Even ter vergelijking. Gelukkg zijn ze me nog goed gezind.
Een weekje later. Nog wat hoger en meer bloemen open.

Bovenstaande foto’s had ik al eerder genomen en het artikel was ik al aan begonnen, maar nog niet afgemaakt. En toen kwam de storm:

Het is niet anders, ook stormen horen erbij. We moeten er alleen beter op voorbereid zijn.