Moestuin perikelen

Het wordt tijd om maar eens wat van de moestuin te laten zien. We zijn er maar druk mee. Eerste oogst van de stambonen. De aardappels, vroege en late groeien lekker door. Liesbeth heeft er al geoogst. Ik begin daar in augustus mee, in ieder geval de vroege. De late zijn voor september. De uien gaan prima. Evenzo de wortelen. De pompoenen, flespompoen en een ronde bewaarsoort, doen het ook goed. Een paar rijtjes augurken. En kruiden, als bieslook, basilicum, koriander beginnen goed te groeien. Verder nog peterselie, oregano, wintertijm en rozemarijn nog te klein in het verspeen stadium. Hopelijk wordt dat nog wat. Volgend jaar wel wat beter aanpakken wat betreft zaaien en verspenen. Daar moeten we wat handiger in worden en ook op tijd starten. Ach, al doende leert men.

Groot probleem is wel de naaktslakken, die zich ieder avond menen tegoed te moeten doen aan al ons lekkers. Een paar dagen geleden heb ik een halve emmer ervan verzameld en aan de andere kant van de sloot in het bos een nieuw thuis bezorgd. Niet dat het veel helpt. Volgens mij slijmen ze zich op een drafje terug naar ons groenteparadijs. Daar moet ik dus nog wat op verzinnen. Ik denk dat ik een naaktslakkatapult ga ontwerpen, om de lieve beestjes met een flinke zwiep over de eerste rij bomen het bos in te mikken. Maar eens even goed over nadenken. Het zou het eerste projectje kunnen worden na mijn komende pensionering.

De plaatjes:

Eerste oogst sperziebonen.
Sperziebonen, klaar om te blancheren.
En nu invriezen maar.
Mijn aardappelveldje.
Uien en wortelen.
Links augurken, midden stambonen en rechts de uitlopers van een pompoenplant.
Pompoenen, het gaat nu hard.
Pompoen in wording.
Rijtje zonnebloemen.
Zonnebloem al meer dan twee meter hoog.
De trotse zonnebloem kweker inclusief zonnehoed.