Keuken eindelijk af

De keuken achterwand moest er nog in. Begin september zijn we daarvoor bij Tegelhandel Meester Smeets in Amsterdam geweest. Daar hebben we een mooi gebroken wit tegeltje uitgezocht. ADEX Rivièra Liso Lido White 15×10, glanzend. Moest wel nog worden besteld in Valencia, Spanje. Eind september opgehaald in Amsterdam. Voor het zetten van de tegels hadden we weer hetzelfde bedrijf op het oog dat voor ons de vloer heeft gelegd. Die hadden het dus heel erg druk en het zou na de herfstvakantie worden. Nou ben ik alweer drie maanden met pensioen en de herfstvakantie zegt mij dus niet zoveel. Vorige week donderdag was het dan zover. Op een onchristelijk uur, kwart over zeven ’s ochtends, stond de tegelzetter al voor de deur. Ik ben het niet meer gewend, zo vroeg (half zeven) op te staan. Nadat hij van alles had uitgepakt en opgesteld zei hij ‘zullen we een bakkie’. Na dat er in gewerkt hebbende volgde het zetwerk. Op het oog, de ware vakman! Na het plakken van de tegels, ‘zullen we nog een bakkie’. Weer koffie gezet. Daarna het voegen, troep opruimen, alles inpakken en om kwart voor tien op naar de volgende klus.

Klusje van niks dus. Maar ik zou het niet zelf moeten doen. Het zou er op neer komen dat ik een dag aan het plakken zou zijn. En de volgende dag voegen. Het resultaat zou niet zo mooi en gelijkmatig zijn geweest als dat van de vakman. Misschien zou er wel een tegeltje vanaf zijn gevallen of erger nog.

Dan moest er nog gekit worden. Daar had de tegelzetter wel weer een ander voor. Afgelopen woensdagmiddag hadden we daar voor afgesproken. Ook een vakman. Vijfentwintig minuten had hij (ja, weer een ‘hij’) nodig voor een strak resultaat, zie onder.