Moestuin perikelen

Het wordt tijd om maar eens wat van de moestuin te laten zien. We zijn er maar druk mee. Eerste oogst van de stambonen. De aardappels, vroege en late groeien lekker door. Liesbeth heeft er al geoogst. Ik begin daar in augustus mee, in ieder geval de vroege. De late zijn voor september. De uien gaan prima. Evenzo de wortelen. De pompoenen, flespompoen en een ronde bewaarsoort, doen het ook goed. Een paar rijtjes augurken. En kruiden, als bieslook, basilicum, koriander beginnen goed te groeien. Verder nog peterselie, oregano, wintertijm en rozemarijn nog te klein in het verspeen stadium. Hopelijk wordt dat nog wat. Volgend jaar wel wat beter aanpakken wat betreft zaaien en verspenen. Daar moeten we wat handiger in worden en ook op tijd starten. Ach, al doende leert men.

Groot probleem is wel de naaktslakken, die zich ieder avond menen tegoed te moeten doen aan al ons lekkers. Een paar dagen geleden heb ik een halve emmer ervan verzameld en aan de andere kant van de sloot in het bos een nieuw thuis bezorgd. Niet dat het veel helpt. Volgens mij slijmen ze zich op een drafje terug naar ons groenteparadijs. Daar moet ik dus nog wat op verzinnen. Ik denk dat ik een naaktslakkatapult ga ontwerpen, om de lieve beestjes met een flinke zwiep over de eerste rij bomen het bos in te mikken. Maar eens even goed over nadenken. Het zou het eerste projectje kunnen worden na mijn komende pensionering.

De plaatjes:

Eerste oogst sperziebonen.
Sperziebonen, klaar om te blancheren.
En nu invriezen maar.
Mijn aardappelveldje.
Uien en wortelen.
Links augurken, midden stambonen en rechts de uitlopers van een pompoenplant.
Pompoenen, het gaat nu hard.
Pompoen in wording.
Rijtje zonnebloemen.
Zonnebloem al meer dan twee meter hoog.
De trotse zonnebloem kweker inclusief zonnehoed.

Aanleg Fase 2 Spinozalaan – Deel 2

Vandaag tijd voor het asfalteren van de weg. Gelijk een probleempje. Een van de aannemers in de straat presteerde het om afgelopen woensdag een behoorlijk grote zand of granulaat silo op de weg te zetten. Terwijl het voor iedereen duidelijk was dat vandaag (vrijdag) het asfalteren zou plaats vinden. Om zeven uur zou er begonnen worden. Gisteravond stond het ding er nog. Uiteindelijk, na veel overleg, werd het gevaarte rond acht uur vanochtend opgehaald. Vertraging dus…

Beneden het verhaal van het asfalteren in beeld.

Sorry Vincent, weer een stukje met weinig woorden, maar de redactie sluit zo meteen.

 

Aanleg Fase 2 Spinozalaan – Deel 1

Gisteren, vrijdag 19 juni, is de puinweg door Avema Wegenbouw opgehoogd met granulaat. Helemaal uitgemeten met laser, GPS en dergelijke. Uitgevlakt, gewalst. Hieronder enkele foto’s van het gebeuren.

Volgende week vrijdag volgt deel twee. Dan komt de asfaltlaag er op. De uiteindelijke weghoogte zal -4.11 NAP worden. Dan zitten we met het vloerpeil van onze woning (-4.00 NAP) nog 11 cm hoger dan het wegdek. Maar dat is pas ergens in 2021. Voorlopig komt er vrijdag een eerste laag asfalt op. In 2021 wordt dan de hele Spinozalaan met een finale asfaltlaag op -4.11 NAP gebracht.

Water in de tuin

Dat was toch nog wel een “dingetje“. Als het enigszins mogelijk is willen we hier geen drinkwater uit de kraan voor gebruiken. Het eerste wat we overwogen, was (begin 2018) een regenwateropslag onder de grond. Zes kubieke meter, van beton inclusief pomp en koppelingen e.d. Ruim € 3000,  behoorlijk duur dus. Destijds niet gedaan, ook omdat we op dat moment erg conservatief rekenden wat betreft budget voor ons project.

Regentonnen. Iedere kant van het dak van het huis twee regenpijpen. Iedere pijp één ton? Dat zijn er vier voor het huis en twee voor de schuur. Voor in totaal grofweg 110 m². Even meerekenen: valt er 10 mm regen op een dag, dan hebben we het over 1100 liter water, verdeeld over zes tonnen. Ook duur, eentje heeft niet zoveel zin. Zes is duur. Dat plan ook maar laten vallen.

De sloot was natuurlijk ook een optie. In ons laatste (goedgekeurd) plan voor het Waterschap is de verbrede sloot onze waterberging. We hadden in ons eerste plan een vijver (zie ons artikel over “Twee grote kluiven” van 24 februari 2018), dat hebben we veranderd om wat beter bij de buren aan te sluiten. Maar het blijft natuurlijk onze waterberging. We stoppen er dus redelijk wat water in. Reken even mee: het oppervlak van het niet-waterdoorlatend deel van ons kavel is ongeveer 360 m². Bij een regenbui van 10 mm betekent dat 3.6 m³ water. In principe is de sloot daar de berging voor. Om daar dan af en toe een kubiek metertje water weer uit te halen zou mogelijk moeten zijn.

Gekeken naar de verschillende tonnen voor water in de tuin. Wat we her en der veel zagen, waren van die vierkante tonnen met een stalen staketsel er om heen. Dat zijn dus IBC containers, afkorting van “Intermediate Bulk Container“. Die worden veel gebruikt voor het vervoer van allerlei vloeistoffen, van levensmiddelen tot brandstoffen en ander chemisch spul.

Uiteindelijk na veel vergelijken bij de firma Kruizinga in Wapenveld, ten zuiden van Zwolle, besteld. Laten bezorgen was me te duur. Dus de aanhanger maar even achter de auto gehangen en op vrijdagmiddag (24 april) naar Wapenveld getogen.

IBC container op aanhanger. Net terug van de firma Kruizinga in Wapenveld.
IBC container op aanhanger.
De IBC container uitgeladen.
De IBC container op de plek achter de schuur.

Tja, de sloot is nog een kleine 20 meter verderop. Ik had al een dompelpomp gekocht, een goeie, een “DAB FEKA 600 M-A“. Maar om die nou rechtstreeks de sloot in te mikken, is ook weer zoiets. Dan pomp je er te veel viezigheid mee op. Een beetje Googelen gaf de oplossing: een trommel van een oude wasmachine.

De dompelpomp.
21 meter slang.
Wasmachinetrommel in de sloot.
Wasmachinetrommel in de sloot. Water in de trommel blijft redelijk helder.
Wasmachinetrommel in de sloot met dompelpomp er in.
De vasthouder wint!

Zo doen we dat dan. Een kuub in ongeveer 24 minuten. Dat valt nog mee, een dikke 40 liter per minuut.

En dan nu een filmpje:

En tot slot:

Ook zelf maar eens op de foto.
Dikke waterstraal.

 

De slimme meter

Al een tijdje ben ik met een nieuw project bezig. Het uitlezen van de slimme meter in de meterkast via de P1 poort. Daar heb je een aparte kabel voor nodig, een seriële kabel (USB-P1) met aan de ene kant een RJ11 connector en aan de andere kant een USB aansluiting. Hiermee verbind je de P1 poort van de meter met een computer, in mijn geval een Raspberry Pi.

De situatieschets.

Met een geschikt programma kan je dan de gegevens van de slimme meter uitlezen. So far so good.

Op dit moment draait het derde systeem. De eerste twee bleken niet stabiel genoeg. Beide systemen vallen onder de noemer “domotica” software. Dat wil zeggen dat de software meer kan dan alleen een slimme meter uitlezen. Van jaloezieën sluiten als de zon gaat schijnen tot de lampen aan als het begint te schemeren. Huisautomatisering dus.

Het eerste systeem was openHAB, op de Raspberry Pi geïnstalleerd onder Ubuntu. Het crashte me te vaak, niet langer dan twaalf uur aan één stuk gedraaid. Dan moest ik het systeem herstarten. Alle verzamelde data natuurlijk verdwenen. Ik kan niet zeggen of het nu aan de applicatie lag of dat Ubuntu bijvoorbeeld niet stabiel genoeg draaide op de Pi.

Tweede systeem, ook een domotica product, was “Domoticz“. Geïnstalleerd onder Raspian Buster Lite draaide een stuk stabieler. Het heeft zeker een aantal weken zonder problemen gewerkt. Echter toen ik op een gegeven moment vanuit de web interface van Domoticz een update van het systeem uitvoerde, was de stabiliteit ver te zoeken. Uiteindelijk besloten om uit te kijken naar iets anders.

En dat is nu mijn derde systeem: “P1 monitor“. Dit is geen domotica software, maar puur het uitlezen van de slimme meter. Alhoewel er toch ook wat uitbreidingen op zijn aangebracht. Ik kan nog niet zo heel veel vertellen over de stabiliteit, het draait nu ruim een week en het lijkt er op dat het inderdaad stabieler werkt. Dat is misschien niet zo verwonderlijk, want deze applicatie is een totaal pakket inclusief het onderliggende OS “Debian“. Maar het blijft natuurlijk afwachten.

De data wordt bewaard in een SQL database (SQLite). Ik maak er iedere dag geautomatiseerd een backup van. Bij een update van het systeem exporteer ik de data nog eens extra. Ik heb nog niet veel met de geëxporteerde data gedaan, wel gezien dat het bestand waar de historische data in staat een leesbaar bestand is (ascii), zo genaamd een “comma separated value” bestand (csv). Dat biedt mogelijkheden.

Dan nu enkele plaatjes van de interface van P1 monitor:
Donderdag, 7 mei 2020.

Zie ook het vorige artikel “Fikse tegenvaller met zonnepanelen“. Een dag waarop de omvormer 14 keer uitschakelde vanwege een te hoog voltage op fase L3.

L3 is de fase, waar de omvormer “op zit”.
Pagina verbruik en levering elektriciteit. Bij “Geleverd” zie je dat de omvormer langzaam aan weer begint te leveren aan het net.
Onderaan de curve met duidelijk de uit- en inschakeling van de omvormer te zien.
Dag curve van 7 mei 2020.
Vrijdag, 8 mei 2020.

Gek genoeg geen probleem met de spanning op L3. De dipjes in de curve is vooral opkomende bewolking.

Dag curve van 8 mei 2020.

Bijbehorende curve van de zonnepanelen.

Dag curve PV panelen van 8 mei 2020.
Zaterdag, 9 mei 2020.

Stralend weer de hele dag, wel een minieme hoge sluierbewolking, waar de zon fiks doorheen schijnt (vooral in de ochtend). Je zou verwachten, vanwege het weekend, weer flinke problemen met afschakelen van de omvormer. Niets van dat alles, een perfecte opbrengst, bijna 32 kWh. Blijft vreemd… Mogelijk proberen ze toch bij Liander om het capaciteitsprobleem op de een of andere manier over de afnemers te spreiden.

Let op de vorm van de curve. Ons dak met de zonnepanelen staat exact op het Zuiden!

Dag productie PV panelen van 09-05-2020.
Dag curve van zaterdag 9 mei 2020. We hebben zo’n 9 kWh gebruikt gedurende de zonneschijn.