Michelle

Vandaag de eerste oogst van mijn late aardappels. Eind april zijn ze de grond in gegaan. Na 135 dagen dus. Michelle heten ze. Volgens de zaadhandel:  een kruising tussen Agria en SM 92-26-08. Voor wat het waard is. Dikke Michelle zou je haast zeggen, de zwaarste, bijna 500 gram. Totaal 2070 gram aardappels van de eerste plant.

Michelle, oogst van één plant.

Vanavond eten we aardappelen dus, gebakken, dat wel. Met sperzieboontjes uit eigen tuin. En vis. Die hebben we niet uit eigen tuin.

  • Aardappels in blokjes, vier minuutjes voorgekookt en dan gebakken.
  • Sperzieboontjes, tien minuten gekookt. Met wat roomboter en nootmuskaat.
  • Vis uit de oven: kabeljauw filets, goed afdrogen, besprenkelen met citroen. Peper en zout. In een ovenschaal. Daarover creme fraiche of andere verse kaas uitstrijken. Plakjes tomaat erop met takjes verse tijm. Als laatste geraspte kaas erover. Vijfentwintig minuten in de oven, onder- en bovenwarmte, 220 graden Celsius.

Heerlijk!

Verder doen de pompoenen, uien en wortelen het ook prima.

Flespompoen, Waltham Butternut.
Meer flespompoenen.
Hokkaido pompoenen, ook wel Uchiki Kuri of Japanse pompoenen genoemd.
Links mijn pompoenveldje, daarnaast om en om uien en wortelen.

 

De nieuwe tijd

Er is voor mij nu een tijdperk afgesloten. Ik kan me nu helemaal wijden aan klussen bij en aan het huis en de stadslandbouw. En dat laatste is nodig ook, de natuur wacht niet. Het (on)kruid schiet omhoog, het gras moet gemaaid, aardappels, courgettes, pompoenen, augurken, bonen, het groeit maar door.

Wat klussen betreft moet de elektriciteit voor buiten en de schuur nog worden aangesloten. De keuken is ook nog niet helemaal af. We hebben nog tegeltjes nodig op de keuken achterwand.

Afgelopen zondag, 16 augustus, noodweer gehad. Een windhoos heeft in Oosterwold huis gehouden. Wij zaten daar gelukkig een beetje aan de rand. Aan de Vogelweg knapten eiken als luciferhoutjes. Ook aan het Houtsnippad bij ons achter zijn er twee afgeknakt. Een tinyhouse in aanbouw van de buren verderop werd door de wind gegrepen en midden op de straat neergekwakt.

Foto: Gerard Jan Hellinga.

Bij ons gelukkig niet al te veel schade. Het huis en de schuur hebben het goed doorstaan. Alleen in de tuin wat schade. De zonnebloemen hebben het moeten bekopen. De compostbak werd weggeblazen. Dit was vóór het noodweer, de hoogste zonnebloem was 2.90 m.

Even ter vergelijking. Gelukkg zijn ze me nog goed gezind.
Een weekje later. Nog wat hoger en meer bloemen open.

Bovenstaande foto’s had ik al eerder genomen en het artikel was ik al aan begonnen, maar nog niet afgemaakt. En toen kwam de storm:

Het is niet anders, ook stormen horen erbij. We moeten er alleen beter op voorbereid zijn.

Moestuin perikelen

Het wordt tijd om maar eens wat van de moestuin te laten zien. We zijn er maar druk mee. Eerste oogst van de stambonen. De aardappels, vroege en late groeien lekker door. Liesbeth heeft er al geoogst. Ik begin daar in augustus mee, in ieder geval de vroege. De late zijn voor september. De uien gaan prima. Evenzo de wortelen. De pompoenen, flespompoen en een ronde bewaarsoort, doen het ook goed. Een paar rijtjes augurken. En kruiden, als bieslook, basilicum, koriander beginnen goed te groeien. Verder nog peterselie, oregano, wintertijm en rozemarijn nog te klein in het verspeen stadium. Hopelijk wordt dat nog wat. Volgend jaar wel wat beter aanpakken wat betreft zaaien en verspenen. Daar moeten we wat handiger in worden en ook op tijd starten. Ach, al doende leert men.

Groot probleem is wel de naaktslakken, die zich ieder avond menen tegoed te moeten doen aan al ons lekkers. Een paar dagen geleden heb ik een halve emmer ervan verzameld en aan de andere kant van de sloot in het bos een nieuw thuis bezorgd. Niet dat het veel helpt. Volgens mij slijmen ze zich op een drafje terug naar ons groenteparadijs. Daar moet ik dus nog wat op verzinnen. Ik denk dat ik een naaktslakkatapult ga ontwerpen, om de lieve beestjes met een flinke zwiep over de eerste rij bomen het bos in te mikken. Maar eens even goed over nadenken. Het zou het eerste projectje kunnen worden na mijn komende pensionering.

De plaatjes:

Eerste oogst sperziebonen.
Sperziebonen, klaar om te blancheren.
En nu invriezen maar.
Mijn aardappelveldje.
Uien en wortelen.
Links augurken, midden stambonen en rechts de uitlopers van een pompoenplant.
Pompoenen, het gaat nu hard.
Pompoen in wording.
Rijtje zonnebloemen.
Zonnebloem al meer dan twee meter hoog.
De trotse zonnebloem kweker inclusief zonnehoed.

Aanleg Fase 2 Spinozalaan – Deel 2

Vandaag tijd voor het asfalteren van de weg. Gelijk een probleempje. Een van de aannemers in de straat presteerde het om afgelopen woensdag een behoorlijk grote zand of granulaat silo op de weg te zetten. Terwijl het voor iedereen duidelijk was dat vandaag (vrijdag) het asfalteren zou plaats vinden. Om zeven uur zou er begonnen worden. Gisteravond stond het ding er nog. Uiteindelijk, na veel overleg, werd het gevaarte rond acht uur vanochtend opgehaald. Vertraging dus…

Beneden het verhaal van het asfalteren in beeld.

Sorry Vincent, weer een stukje met weinig woorden, maar de redactie sluit zo meteen.

 

Aanleg Fase 2 Spinozalaan – Deel 1

Gisteren, vrijdag 19 juni, is de puinweg door Avema Wegenbouw opgehoogd met granulaat. Helemaal uitgemeten met laser, GPS en dergelijke. Uitgevlakt, gewalst. Hieronder enkele foto’s van het gebeuren.

Volgende week vrijdag volgt deel twee. Dan komt de asfaltlaag er op. De uiteindelijke weghoogte zal -4.11 NAP worden. Dan zitten we met het vloerpeil van onze woning (-4.00 NAP) nog 11 cm hoger dan het wegdek. Maar dat is pas ergens in 2021. Voorlopig komt er vrijdag een eerste laag asfalt op. In 2021 wordt dan de hele Spinozalaan met een finale asfaltlaag op -4.11 NAP gebracht.